35 sene önce sıcak bir yaz günü…
Tam 35 sene once, 8 yasimi doldurmama 3 gun kala “sanirim” benim icin cok onemli bir donum noktasina taniklik etmis oldum.
Neredeyse ayni senede, 3 ay kadar once, hayatimda ilk defa bulundugum yabanci bir ulkede, beni buyuk bir kazadan kurtaran cok sevgili buyukbabami bir “hickirikta” kaybediyordum. Sene 1975, aylardan Agustos, gunun 15’i… Yaz tatili sebebi ile hepimiz Istanbul’dayiz. Her yaz oldugu gibi Edirne’den, tatil ve anneanne-buyukbaba ziyareti icin Istanbul’a gelmisiz.
Buyukbabam son zamanlarda cok hickiriyor, keyfi yok ama hic de kimseye belli etmiyor… elinden geldigince guclu olmaya ve gorunmeye calisiyor, carsiya pazara gidiyor, guluyor, espriler yapiyor…. Ben o yasimda aslinda onun cok da keyifli olmadigini anlayamiyorum. Zannediyorum ki, her zamanki gibi mutlu, neseli, esprili ve keyfi yerinde…
15 Agustos 1975… Annem ve babamin 16. evlilik yildonumu… Aksam saatlerinde sofra donatilmis, mezeler, yemekler yapilmis, rakilar konmus… Herkes masanin etrafinda toplanmis… Kavun beyaz peynir ve buyukbabamin en sevdigi raki sofrada yerini almis… Hersey mukemmel gorunuyor… Ama havada bir tatsizlik var, her zamanki enerji yok etrafta.. Kadehler sadece bir kere tokusturulmus… Bir sure sonra buyukbabam cok iyi hissetmedigini, sofradan erken kalkmak ve uzanmak istedigini soyluyor. Hic kimse bunu cok normal karsilamasa da, hepimiz saygiyla destekliyoruz.
Sevgili Buyukbabam, emekli ogretmen, emekli Edirne Vakiflar Genel Muduru Ihsan Atac… herkesin iznini isteyip kalkiyor ve yatagina uzaniyor… Ardindan hatirladigim sey ise, neler oldugunu ya da olacagini hissetmisim gibi erkenden girdigim yatagimdan kalkip, son nefesini vermeden once yanina gidip, sarilip optugumdur… Sonra da onu “fiziksel” bedeninde bir daha hic gormedim!! Ama biliyorum ki o ruhi olarak hep benimle, hep benim yanimda… Kim bilir, belki de tamamen bambaska bir bedende surekli benim yanimda…!! Seni seviyorum canim buyukbabam…
Ben, 35 sene sonra bugun, 43 yasimi doldurdugum, olumun ne oldugunu ve olume nasil bir anlayis ile yaklastigimi cok iyi kavradigim su gunlerde, buyukbabacigimin ne kadar da erken aramizdan ayrilmis olmasinin bir sebebi var diyorum! “O” bu yasamdaki, 3. boyuttaki misyonunu yerine getirmisti.. Geride biraktigi hersey ondan bir parca…
O hala bizimle, aramizda..
Seni cok seviyoruz buyukbabacigim…
Sen cok guclu bir isik olarak bizimle olmaya devam ediyorsun…
Huzur icinde uyu!!!
